«رود»، شعری دل‌انگیز از «ضیا»ی عزیز که خوانش و آهنگ‌سازی «عارف» نازنین، آن را ماندگار کرد:
هر روز می‌رسم لب این سال‌خورده رود
با کوزه‌ای که بشنوم از آب‌ها سرود
تقسیم می‌کنم عطشم را به ماهیان
می‌ریزم التهاب دلم را میان رود
این رود، خاطرات مرا تازه می‌کند
یادش به خیر، تلخی آن روز، صبح زود
باران گرفته بود و تو با چتر آمدی
گل‌های سرخ بر سر راهت شکفته بود
«روی سر تو، رقص‌کنان» بال می‌زدند
گنجشک‌های عاشقی‌ام با همه وجود
گنجشک‌های عاشق و ای کاش، آسمان
از پشت ابر، پنجره‌ای سبز می‌گشود
حالا تو رفته‌ای به فراسوی آسمان
من، سنگ مانده‌ام لب این ساحل کبود
تنظیم آهنگ و آواز: عارف جعفری
ترانه: ضیا قاسمی
لینک:
