بدون شرح

پايتخت​ها صرفا محلِ تراکمِ جمعيت، سرمايه و قدرت نيستند، مرکزِ تراکمِ حقيقت نيز مي​باشند. کابل «موناد» است که کليتِ فاجعه​ها را در خود دارد: «حقيقت​هايِ ناهمخوان، حقيقت​هاي متضاد؛ حقيقت​ها لخت و عريان. کابل، اين «روستا-​شهر» ويران تماميِ تاريخ عهدِ جديد را در خود دارد. به جز مسايلِ انساني چشم​اندازِفيزيکيِ اين شهر الگويِ ستمِ​تاريخي را به عريان​ترين وجه به نمايش مي​گذارد. کابل، ماترياليستي​ترين متن است که با آن مي​توان ايدئولوژيِ افغاني را دريافت. الگوي ناعادلانه تخريب با الگويِ ناعادلانه توسعه تکميل مي​گردد. بهتر است ما چيزي نگوييم «نامه​هايي از کابل» بر آن ساخته​ايم تا حقايق را از شما بشنويم. شما بهتر از ما مي​توان زبانِ گويايي اين شهر باشيد و فضاهايِ سکوت اين شهر را به صدا برگردانيد.

http://www.urozgan.org/fa/index.php?news=91